Revolte in Griekenland (2)

31 03 2009

22 maart 2009

Hey J.

Ik probeerde je eerder te contacteren, maar ik had je mailadres verkeerd ingegeven. Ik hoorde dat je graag een mail van me had gehad en hier is hij dan. Ik hoop, ik hoop dat ik je hiermee niet overdonder.

Ik vraag me af wat de mensen van het AK dachten van mijn voorstel tot het organiseren van een extra discussie over Griekenland. Ik kreeg immers maar antwoord van één iemand. Voor mij kan het nog steeds doorgaan, zeker na het grote artikel van gisteren in De Standaard. Schandalig vind ik het dat er in december en januari amper krantenberichten verschenen over de beweging. Als dat al gebeurde, werd de beweging voorgesteld als een hoop blinde rellen en inhoudloze confrontaties met de politie. Vandaag smeren de officiële media de tragische “staart” van de beweging breed uit: zinloze vernieling  van banken, bomaanslagen… De beweging draaide hier echter fundamenteel NIET om.

Vooral in de maand december, misschien ook in januari, verenigden studenten, scholieren, werkenden, werklozen, gepensioneerden… (= de arbeidersklasse) zich in autonome algemene vergaderingen, bijvoorbeeld aan de Polytechnische Universiteit van Athene. Ze discussieerden er over de oorzaken/voedingsbodem van hun woede en de revolte die eruit ontstond: werkloosheid, armoede, bestaansonzekerheid… Het ging niet om een revolte van louter anarchisten, daar leek iedereen het al over eens in de discussie op de Alternatieve Boekenbeurs, zelfs al hadden zij een grote invloed.

Of de gewelddadige confrontaties met de politie al dan niet terecht waren is moeilijk te zeggen. Ik vermoed dat er gegronde verdedigingsacties bij waren, maar ook zinloze vernieling van winkelruiten, auto’s… Ik weet nog steeds niet of het geweld wijst op een zwakte dan wel op een sterkte van de beweging. De vraag is echter of het geweld wel zo alom aanwezig was als burgerlijke media, maar ook anarchistische bronnen zeggen. Welke communiqués zijn geloofwaardig? Welke rapporten zijn representatief voor de beweging? Spreken die van het geweld? Zo niet, was het geweld dan wel algemeen? Zo ja, hoe dan? Welk geweld vonden zij terecht en welk niet? Welk geweld vinden wij terecht? Heiligt het doel de middelen? Legitiem geweld heeft volgens mij alles te maken met voor welke doeleinden, maar ook hoe ze wordt gebruikt.

Volgens mij heeft de kwestie van het geweld alles te maken met een krachtsverhouding tussen proletariaat en bourgeoisie. (Sorry, voor de grote woorden en abstracte formuleringen.) Hiermee bedoel ik geen militaire krachtsverhouding, maar een sociale en politieke krachtsverhouding. Ik geef toe dat ik zelf nog niet helemaal besef wat dit concreet betekent, vandaar dat ik niet veel verder geraak dan abstracte termen. Ik kan je in ieder geval al volgende artikels aanraden van de IKS over de kwestie van het geweld. Ze verschenen naar aanleiding van sabotage-acties in Frankrijk enkele maanden terug.

1. Sabotages des lignes SNCF: des actes stériles instrumentalisés par la bourgeoisie contre la classe ouvrière

http://fr.internationalism.org/icconline/2008/sabotages_sncf_des_actes_steriles_instrumentalises_par_la_bourgeoisie_contre_la_classe_ouvriere.html

2. Débat sur la voilence autour de notre article sur le sabotage des lignes SNCF (prmière partie)

http://fr.internationalism.org/icconline/2008/debat_sur_la_violence_autour_de_notre_article_sur_le_sabotage_des_lignes_de_la_sncf_1.html

3. Débat sur la violence (II): il est nécessaire de passer le faux dilème: pacifisme social-démocrate ou violence minoritaire

http://fr.internationalism.org/icconline/2009/debat_sur_la_violence_2.html

Last, but not least vind ik het ontzettend belangrijk dat de gebeurtenissen in een kader worden geanalyseerd van internationale heropleving van de arbeidersstrijd. Ik ben akkoord met de Internationale Kommunistische Stroming (IKS) die in haar artikels over Griekenland hierop de nadruk legt. In het International Review (theoretischer blad van de IKS) verscheen er een artikel over Griekenland dat een goed overzicht van de beweging geeft en haar sterktes: http://en.internationalism.org/node/2834. (Persoonlijke kritiek op het artikel is dat het weinig spreekt van de zwakheden. Er wordt ook niet ingegaan op het geweld.)

De analyse op een internationaal niveau vind ik ontzettend belangrijk, aangezien het kapitalisme mondiaal is en haar omverwerping enkel internationaal kan gebeuren. Er is maar één internationaal proletariaat, maar zij wordt verdeeld op ontelbaar veel manieren. Het nationalisme is misschien de meest gevaarlijke ideologie die de arbeidersklasse kan aantasten. Om te vermijden dat we hierin worden opgesloten is het best dat we ons niet te veel fixeren op de nationale bijzonderheden van Griekenland. De voedingsbodem voor revolte is immers internationaal. Alle lokale ervaringen moeten bijgevolg zo wijd mogelijk worden verspreid en bediscussieerd.

Vandaar dat ik het belangrijk vindt om discussie te voeren, standpunten te confronteren, opdat we ons de internationale ervaringen – van Griekenland, maar ook van Frankrijk , Spanje, Duitsland (ook aangehaald in Solidair, weekblad van de PVDA, 20 november 2008), Italië, VK, Nederland… – eigen maken. Een revolutie wordt immers niet in één manifestatie van protest gevoerd. Een revolutie wordt ook niet “ingevoerd” per decreet of met formele, welafgelijnde algemene stakingen of betogingen. Het is een proces van opkomende en neergaande politieke en economische strijd, waarbij elke beweging de volgende “voedt” met nieuwe ervaringen, waaruit nieuwe lessen kunnen en moeten worden getrokken, dit om het (klasse)bewustzijn te doen groeien en het revolutionaire proces te versnellen. Rosa Luxemburg beschrijft dit uitvoerig in haar boek “Massastaking, partij en vakbonden”.

Het spijt me als ik te langdradig was. Zie het als een uitgediept vervolg op vorige discussies.

Morgen (maandag) zou ik naar de ResPACT-drink gaan (aan de Universiteit van Antwerpen, stadscampus, 19u30). Ik heb daar afgesproken met iemand die me uitnodigde om samen met twee vrienden van hem een “kapitaal-leesgroep” te starten. Geen idee wat het wordt. Als je wil kunnen we morgen afspreken in Antwerpen om dit samen uit te pluizen. Je mag gerust andere mensen uitnodigen. Ik weet het, ’t is misschien een wat late uitnodiging, maar wie weet kan je toch.

Vriendelijke groeten,

Y.

Advertisements

Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: